| |

Procesom inwestycyjnym
Procesom inwestycyjnym w tym okresie towarzyszył wzrost produkcji globalnej przemysłu większy w grupie A niż w grupie B, niewielki zaś produkcji rolnej, zwłaszcza w zakresie produkcji roślinnej. Konsekwencją tych procesów był stosunkowo mały wzrost spożycia z dochodów osobistych na 1 mieszkańca (o 3,7% średnio rocznie). Zasadniczą zmianę obrazu procesów wzrostu gospodarczego przynosi faza wzrostu spożycia. Przede wszystkim spada tempo wzrostu inwestycji (do 5,5 średnio w roku), a inwestycje w przemyśle ulegają niemal stabilizacji (wzrost średnio roczny o 1,2%). Natomiast inwestycje w rolnictwie rosną w tym okresie gwałtownie, szczególnie w gospodarce nie uspołecznionej. Tempo wzrostu produkcji globalnej przemysłu zmniejsza się prawie o połowę. Wyrównuje się także tempo wzrostu produkcji grupy A i grupy B. Rośnie natomiast produkcja roślinna (o 4,0% średnio rocznie). Zmiany te znajdują wyraz w szybkim wzroście spożycia z dochodów osobistych na 1 mieszkańca. Tempo wzrostu tych dochodów podnosi się bowiem niemal 3-krotnie (z 3,7% do 10,1% średnio rocznie). Te dwie fazy pierwszego etapu uprzemysłowienia Polski łączą się bezpośrednio i warunkują wzajemnie. Tworząc program inwestycji mających na celu wzrost spożycia społeczeństwa, musiano zapewnić taki ich układ, aby po uruchomieniu można było zwiększyć produkcję środków konsumpcji.
| |